Verslag Georgie, Armenie en Roemenie

Mattie is een paar weken op Bonaire en ik dacht, dan moet ik ook maar weer op reis. Een dikke week, dus niet te ver weg, maar wel naar iets waar ik nog niet geweest ben. Het is het volgende geworden: Eerst vliegen naar Tbilisi in Georgie en daar wat rondreizen en zeker naar de hoge bergen in de Kaukasus en vervolgens naar Boekarest in Roemenie.

Wat een gekloot. Ipv via booking moet ik hotel vooraf cash betalen. Alle ATM's kapot of dicht. En wisselkantoren accepteren alleen cash. Loop al een uur te zoeken. De vrouw van het hotel vindt het goed dat ik een nachtje op de pof slaap. Al verwacht ze wel straf te krijgen van de baas. Maar ik heb een biertje.... Even landen hoor. Lange reis, vreemde stad, gedoe met geld. Kom nu tot rust op een terrasje. Hotel (niets bijzonders) midden in oude centrum met veel eettentjes en barretjes.

Na het gedoe met ATM gisteren was het nog niet gedaan. Gelukkig kon ik een biertje vinden en gelukkig met card betalen. Leuke barmeisje sprak gelukkig ook Engels (doen er nog niet heel veel hier) . Ik gaf haar een kleine fooi en blijkbaar had ze een tikfout gemaakt, want kwam meteen terug en zei dat ze veel te veel had berekend en of ze dat in cash mocht terug betalen. Dat had ik nou net nodig, al was het niet genoeg om 5 nachten hotel betalen. Ik vroeg haar hoe het zat met die ATM's. Ze zei je moet de oranje hebben, de blauwe zijn onbetrouwbaar en slikken vaak je pas in. Ik zoals gezegd naar de oranje bank, maar de deuren gingen niet open. Vanmorgen weer terug naar die bank. Vertrouwd ING oranje en overal Mastercard logo's. Maar beide passen werden niet geaccepteerd en ik het kantoor in om te vragen of ik in de bank geld kon krijgen. Nee, was het antwoord, dit is een bank. Toen in een donker hoekje een obscure blauwe ATM gevonden en daar rolde geld uit! Soms moet je naar leuke meisjes luisteren, maar soms ook niet. Toen nog het haarprobleem oplossen. Op Schiphol was mijn gel ingenomen en ik hier naar de supermarkt. Valt ook niet mee. Op het overgrote deel van de producten is de tekst in Georgisch en dat beheers ik nog niet. Potje gevonden dat ik straks wel weer moet inleveren, want meer dan 100ml. Nu eindelijk relaxen met een bakkie koffie

Moeder Georgie, met in de ene hand een zwaard voor vijanden, in de andere een kelk wijn voor vrienden. Dan ben ik liever een vriend al is ze zelfs voor mij met haar 22 meter toch wat lang. Overal in de stad staan oude trammetjes, die nu als kiosk of bar dienen. Maar eens bezoeken, dorst.

In het kader van 'Landje scoren' heb ik een tourtje over de grens, naar Armenië, gedaan. Toch weer een totaal ander land. Veel ouderwetser, veel verlaten Sovjet fabrieken en flats. En heel veel Lada's. En een Mig, die staat hier omdat de ontwerper hier vandaan kwam. En een paar echte oude kloosters, ook met ondergrondse wijnkruiiken. In die kloosters werd overigens volop getrouwd en gezongen. Een paar keer de grens over en weer 4 stempels erbij. Mijn paspoort is nog geen 2 jaar oud en er staan al 38 stempels in. Moe, morgen weer een nieuwe dag, de 'Old Military Road' op, de transportroute vanuit Rusland naar het zuiden.

Jullie kennen vast mijn afkeur van telefoon misbruik, vooral waar anderen er last van hebben. Deze vond ik wel een leuke en niet storend. In een fort stond een klein kerkje en daar was net een mis bezig. Ik zag drie -oudere- mensen met een telefoon de tekst meelezen die door de priester al zingend werd voorgedragen. Overigens was de akoestiek hier ook mooi.

Normaal is dit een mooie straat met veel bijzondere gebouwen. Die gebouwen staan er nog, maar de straat is door werkzaamheden opgebroken en door de regen van vannacht nogal modderig. Toch een leuke wandeling. Lekkere lunch in goed restaurant wat er ook heel leuk uitziet. Maar door de opbreking was het er rustig. Ik ben er toch heen gegaan. Ik kwam ook nog de Russische 'digital nomad' van eergisteren tegen. Ze wilde vandaag de tour naar Kazbegi, die ik gisteren gedaan heb, doen. Maar gecancelled vanwege de regen in de bergen. Had ik dus mazzel gisteren.

Lunch bij van Gogh en slapen bij de buren, hotel Rembrandt. De receptionist vroeg of ik alleen op de kamer slaap. Ik zei: 'ja, ik heb geen plannen'. Hij: 'dit is Roemenië, je weet het nooit. Maar het is geen probleem'. Op mijn vraag of je hier met kaart kan betalen zei hiji: 'bijna overal, maar niet bij bloemenkraampjes'. Waarop ik antwoordde dat als ik bloemen moest kopen ik niet alleen zou slapen.....

Het ligt eraan welke website je bekijkt, maar de app op mijn telefoon gaf 39 graden aan, in de stad. Da's te warm voor een stadswandeling, zeker omdat het ook onbewolkt is. Dus ik heb een combinatie ontbijt/lunch gedaan en daarna een airco siësta. Bij 34 graden een eind gelopen en een paar mooie bieren geproefd bij de Hop Hooligans Taproom. Vannacht koelt het overigens weer lekker af. Morgen vroeg op pad om de stad te verkennen.

Dit schijnt een van de grootste gebouwen ter wereld te zijn. Nu parlementsgebouw, ooit neergezet door dictator Ceau?escu. Dat was geen fijn mens en voor dit project werden grote delen van een historische wijk gesloopt, inclusief woningen, kerken, synagogen en andere gebouwen. Tienduizenden inwoners moesten verhuizen.

Caru'cu Bere is een restaurant dat je moet bezoeken. Zo mooi. Je kan buiten op het terras zitten, maar da's gewoon een terras. Binnen is prachtig, wat mooi. En heerlijk eten, ouderwetse obers met een heel persoonlijke bediening en zelfs een strijkorkestje van mooie dames. Ik had een salade en een bonensoep in een kom gemaakt van brood